« Voorbeeldig Patagonia»

Gepubliceerd op 07-01-2022

‘Let My People Go Surfing’, luidt de titel van de autobiografie van Yvon Chouinards. Hij is de oprichter van het Amerikaanse outdoormerk Patagonia. Met het hoofdkantoor precies waar het moet staan: langs misschien wel het meest idyllische deel van de Californische kust. Wie daar de parkeerplaats op draait, snapt direct dat we hier met een bijzonder merk te maken hebben: de diverse wetsuits die te drogen hangen over de auto’s tonen immers wel aan dat hier - inderdaad - gesurfd mag worden.

Het was een gebrek aan gespecialiseerde klimuitrusting die de bergbeklimmer Yvon in 1973 dwong om zijn eigen gereedschappen te gaan maken. Hét begin van Patagonia - een inmiddels wereldwijde speler die ook snowboarders, surfers en bijvoorbeeld mountainbikers bedient. Allemaal sporten met de buitenlucht als decor en waarvoor géén motoren nodig zijn. 

Je medewerkers: je allergrootste kapitaal

Buitenleven. Buitensporten. De bijzondere band tussen mens en natuur. Die verbinden. Klanten én werknemers. Zij klimmen zelf. Zij skiën zelf. Zij surfen zelf. De stagiairs tot en met de managers. Natuurlijk met hun ‘eigen’ producten. Èchte ambassadeurs dus. Het maakt gelikte salespraatjes namelijk overbodig (godzijdank), omdat men kan putten uit de vele eigen ervaringen en avonturen die zij zèlf met de producten hebben. 

Hoe zit dat bij jou? Hoeveel zicht hebben jij en je collega’s op het eindproduct of de dienst? Zijn jullie eigenlijk enthousiast over wat jullie opleveren? Of zie je misschien ruimte voor verbetering? En hoe kun je die betrokkenheid bij het eindproduct concreet vorm geven?

Vaak is het best een uitdaging om draagvlak te creëren. Zeker voor een aanstaande verandering. Toch is het antwoord bijna altijd: betrokkenheid. Neem de beslissing van Patagonia om katoen uit te bannen. Want: gepaard met vervuiling van bodem, lucht en grondwater. Een sterk staaltje ‘doen wat je zegt te willen doen’. Zelfs als er daarmee 20 miljoen aan inkomsten op het spel staan. Zelfs als het alternatief nog in de kinderschoenen staat (en de kosten daarvan vele malen hoger liggen). Zelfs als je daardoor je productlijnen terug moet brengen. 

Toch kon niets Patagonia tegenhouden. De medewerkersfamilie werd mee naar de katoenvelden genomen om met eigen ogen te zien hoe schadelijk de katoenteelt was voor het milieu. Massaal schaarden zij zich achter de beslissing van hogere hand en binnen twee jaar was de klus geklaard: Patagonia gebruikte voortaan volledig biologisch katoen.

Vertrouwen in plaats van controleren

Misschien kun je je er wel iets bij voorstellen ook - die medewerkersfamilie van Patagonia. Een bonte verzameling van vrije, intelligente, ongewone en interessante mensen met één en dezelfde passie: sporten in de natuur. Dat schept een band natuurlijk. Die verder gaat dan alleen maar collegiaal. Er ontstaat kameraadschap. Op de werkvloer. Een ontzettend mooi streven voor iedere organisatie als je het mij vraagt.

Deze ideale werkplek bevordert namelijk de sfeer. Het zorgt voor de overtreffende trap van betrokkenheid: namelijk toewijding. Én er ontstaat plots ruimte voor autonomie. Bij Patagonia heeft namelijk niet ieder zijn eigen doelen, maar streven ze gezamenlijk naar een gedeeld doel: ‘Build the best products, cause no unnecessary harm and use business to inspire en implement solutions to the environmental crisis’. Onlangs opnieuw geformuleerd als: ‘We’re in business to save our home planet.’

Onder dit mom zijn verbetering en verduurzaming een constante uitdaging, zoals je zult begrijpen. Elk project dat wordt opgezet, wordt daarbij naast het gedeelde doel gelegd. Dat bevordert de efficiëntie en communicatie én zorgt ervoor dat er niemand op orders van de baas hoeft te wachten. Handelingsbevoegd dus. Eerlijk? Daar moet jij toch ook warm van lopen: àlle overvloedige regels en protocollen van tafel te smijten.

Dus, laten we daar dan ook mee beginnen: welke regels kun jij van tafel vegen? Hoe kun jij je collega’s meer vertrouwen - en dus meer handelingsbevoegdheid - geven? Welke gedeelde waarden, normen of interesses kun je op jouw werkvloer ontdekken? En kunnen die misschien zorgen voor een vergrote efficiënte of een verbetering in de communicatie? Waar staan de neuzen al dezelfde kant op? Waar heeft men nog een duwtje in de juiste richting nodig? En hoe ga je dat voor elkaar boksen?

Let my people go surfing, let my people go vote

Als je als bedrijf medewerkers weet te verzamelen die één duidelijk doel delen, werkt dat tevens richtinggevend. Het maakt direct duidelijk wat wel bij je merk past en wat juist niet. Ook als je buiten je bedrijfsmuren treedt. Ik pak er voor het gemak de Patagonia-manier weer even bij: in 2016 doneert het de volledige recordverkoop van Black Friday - goed voor 10 miljoen dollar - aan verschillende milieuorganisaties. Tot op de laatste cent. 

Het maakt van Patagonia zoveel meer dan een kledingmerk. Zoals bijvoorbeeld een werkgever waar je graag voor werkt. Een enorm concurrentievoordeel vandaag de dag. Patagonia wil het verschil maken en als medewerker kun je daaraan bijdragen, kun je daar onderdeel van zijn. Al probeert het outdoormerk óók haar consumenten heel gericht een stukje mee de goede kant op te nemen. 

Zo heeft Patagonia er nog eens 1 miljoen dollar tegenaan geklapt tijdens de Amerikaanse verkiezingen. Bedoeld om kandidaten te steunen die pleiten voor schoon water, schone lucht en duurzame energie. Maar Patagonia zou Patagonia niet zijn als dat - wederom - niet twee kanten in werkt. De verkiezingsdag is het bedrijf de gehele dag gesloten om haar medewerkers ruimschoots de gelegenheid te geven hun stem daadwerkelijk uit te brengen. 

Nu, waar zou jij graag een bijdrage aan wìllen leveren? Zijn er misschien collega’s met een bijzonder goed doel vanuit hun omgeving? En pas op: staar je niet blind op wat zoiets kost, maar denk liever eens aan wat het je oplevert. Als je je gezamenlijk hard kunt maken voor iets en ergens op de wereld (al is het maar) een klein verschil kunt maken, zul je namelijk versteld staan van de berg voldoening, positiviteit en energie die dat oplevert. Beloofd!

Patagonia bewijst als kers op de taart graag nog even dat je ook daarin een perfecte balans kunt bereiken tussen ‘people’ en ‘profit’. Waarin ze zelfs de kans grepen om een mogelijk een klein beetje invloed uit te oefenen op de toekomst daarvan. Zoals het een echte pionier betaamt weet het in de beginjaren namelijk een solide antwoord te formuleren op de kinderen die steeds vaker op de werkvloer verschijnen. Jawel, kinderopvang. Inclusief gekwalificeerde leidsters. Die op hun beurt stimuleren om te leren van de natuur en er op gebrand zijn zoveel mogelijk tijd buiten door te brengen. Het voordeel voor Patagonia? Maar liefst 95% van de medewerkers keert er terug na het zwangerschapsverlof - tegenover een landelijk gemiddelde van 64%. Omgerekend naar keiharde dollars besparen zij daarmee 350.000 dollar doordat er geen nieuwe medewerkers verworven hoeven te worden. 

Woorden. Ze betekenen zoveel meer als je er ook de daad bij voegt. Alleen daarmee kun je je woorden onderstrepen. Patagonia ging je in deze voor, maar ook jíj kunt je woorden waarmaken. Denk er gewoon eens rustig over na. Laat het even bezinken. De inspiratie heb je nu - laat dat je alvast voldoende energie geven om weer aan de slag te gaan!

surfen-01641560381.jpg